Inspiratie

LOSLATEN

Afgelopen zondag ben ik naar een inspirerende dag geweest van Jan Bommerez “Leren loslaten”. Een prachtige dag met mooie eyeopeners en eigenlijk vooral een ‘heartopener’: met een open hart is het leven zoveel mooier. Na afloop heb ik een boek van hem gekocht: ‘Kun je een rups leren vliegen?’

Eén van de dingen die hij in zijn boek zegt is “Veranderen is iets anders dan transformeren. Veranderen is iets dat je doet. Transformeren gebeurt vaak pas na een of meerdere doorbraken en heeft daarom te maken met hoe je tegen de dingen aankijkt. Of nog anders: het heeft te maken met zien en met inzien.”

Mijn zoontje van vijf kijkt ook mooi naar transformeren. Hij zei laatst tegen me: “Mama, veranderen is voor mensen. Mensen veranderen. Transformeren is iets voor robots.” Ergens raakte hij wel een zekere kern, want een robot kan letterlijk transformeren in iets anders, van een robot in een auto zoals bij de Transformers. Net zoals een rups een vlinder wordt, waarbij het helder is wat er uit de cocon gaat komen. Je weet niet precies hoe die vlinder eruit ziet maar wel dat er een vlinder uit komt: transformatie.

Bij de transformatie in het sociaal domein is het helemaal niet helder waar we naar toe gaan. Dat maakt onzeker. Dat voelt als chaos. Zeker als je als gemeente gewend bent om te controleren en te sturen, is dat even wennen. Dat er iets gaat veranderen, dat er iets moet veranderen, dat is wel helder. Zoals Jan Rotmans zegt: “We leven niet in een tijdperk van verandering, we leven in een veranderend tijdperk.” Grote veranderingen waaraan we allemaal ons steentje kunnen bijdragen. En dit begint, zo heb ik zondag ook geleerd bij Jan Bommerez, bij aandachtige zelfobservatie. Hoe doe ik de dingen, hoe kijk ik er tegenaan. Als je naar jezelf durft te kijken, heb je invloed. Je hebt alleen invloed op jezelf en als je zelf in staat bent om anders naar dingen te kijken vanuit je binnenwereld, kan de hele buitenwereld er anders uitzien.

Dat is wat ik gemeenten ook gun, aandachtige zelfobservatie. Zowel op individueel niveau, als in teamverband en op organisatieniveau: zelfobservatie. Om vervolgens anders tegen dingen aan te kijken, om los te laten. Om los te laten wat jarenlang dé manier is geweest.

Als we de transitie en transformatie inzetten vanuit bestaande kaders voelt dat voor mij alsof we het paard-en-wagen aan het verbeteren zijn, terwijl het veel slimmer is om de auto uit te vinden. Anders te kijken naar wat er aan de hand is en daar oplossingen voor te verzinnen.

Dat vraagt lef. Het vraagt een open houding en nieuwsgierigheid, het echt durven kijken naar wat er aan de hand is. Luisteren naar de inwoners en hun signalen serieus nemen. Luisteren naar zorgboerderijen die bepaalde –goed lopende- voorzieningen moeten sluiten omdat ze niet met de tarieven uitkomen. Niet teruggaan met nog lagere tarieven maar samen om tafel, praten, horen wat er speelt, luisteren hoe we kunnen helpen en gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen.

Uiteindelijk is de overheid er om mensen te helpen, te dienen, te faciliteren. Dat is altijd zo geweest, alleen is de situatie ontstaan dat mensen zo goed zijn geholpen dat er een soort verwachting is ontstaan. Een idee van rechten op bepaalde zaken. Voor ieder individu is dat anders. Sommige mensen hebben de hulp ook hard nodig, maar de vraag is of je echt geholpen bent als de ander het voor je doet. Als je een rups die in een cocon zit, helpt om eruit te komen, zal het nooit een vlinder worden. Het gaat om eigen kracht. De kracht tot zelfobservatie, tot vertrouwen en loslaten. Of – zoals Jan Bommerez zo mooi voorin mijn boek schreef: “de vlinder is er altijd al geweest. Het is je potentieel….’

Geschreven door Petra Fokkens

Lees ook:
Inwonersvriendelijke bezwaarschriftprocedure door Maaike Varwijk

 


Uw browser is niet up-to-date!
U maakt gebruik van een oude, achterhaalde internet browser.

Om deze website te kunnen bezoeken raden wij u aan uw browser te updaten.